سودکلا

رزین
نویسنده : حسین طیبی - ساعت ۸:٢٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/۱٢/۱٢
 

کودکان  (کت کته ها ket kete ha) در گذشته  در کنار کمک به  خانواده در کارهای کشاورزی و امور مربوط به دامداری  که  در بیشتر اوقات شبانه روز درگیر آنها بودند در اوقات باقیمانده سرگرمی های دیگری برای خود داشتند.رزین بازی یکی از تفریحات پسران (ریکا وچون Reka vachoon)  بوده که  بسیار طرفدار داشته و در مقابل ، مخالفت هایی از طرف خانواده ها این تفریح را تلخ می کرد .دلایل مخالفت با این بازی  از درسو مشق افتادن،آسیب دیدن از پرتابه های این وسیله(مثلا بخره چش ره)،آسیب رساندن به شیشه ها  و زخمی کردن ماکیان(کرگ و چیندکا krg o chindeka)  و در حد اغراق آمیز سوراخ شدن شیراوانی ها و سرو صدای ناشی از برخورد به شیروانی بوده که  به دلایل قبل رزین ها اکثرا در جایی مخفی نگهداری می شده و مسایل امنیتی مراعات می شده.در صورت پیدا شدن رزین ها به چندین روش امحا می شده مثلا انداختن داخل تنور(تندیر تش دله) یا شکستن دکلک (Dekalek) و بریدن کش(معروف به قش gesh) رزین بود.

یکی از دلایل ساخت رزین شکار پرندگانی چون گنجشک (میشکا)، تیکا  بوده که  قلق خاص خود را داشت و شکار آنها  داخل روستا ترس خاصی هم داشت و اون این بود که اگه به هدف نمی خورد با احتمال زیاد به شیروانی خانه یا ساختمان های مرسوم(تندیر خنه tandir khene،کالوم kaloom،کرک کلی kerg keli)برخورد و با باعث آزار می شد.

در دهه های شصت به دلیل زیاد بودن جمعیت این وسیله بسیار شایع بوده و دست اکثر بچه ها دیده می شده و همچنین مواد اولیه برای درست کردن رزین سخت پیدا می شده.یکی از مهمترین  این مواد کش(قش gesh) رزین بوده که بهترین نوع آن از دستکش های بنایی کار کرده تهیه می شد و بعد ها از تیوب های دوچرخه هم تهیه می کردند ولی مورد داشتیم  که به دلیل نبود کش مرغوب از تیوب ماشین رزین درست میکردند منتها با زحمت زیاد ضخامت آن را کم می کرندند.

تعدادی از شکارچی ها،بعد از ساخت رزین و جمع آوری مهمات(سنگ های ریز جاده که در جیب پر می شد تا آن اندازه ک شکارچی امکان دویدن پیدا نمی کرد) به سمت بیشه برای شکار میشکا و تیکا(mishka va tika) خارج می شدند.

بعد از اتمام شکار مهمات مازاد معمولا  شلیک هوایی میشد ولی گاها تعدای از شکارچیانی که دشتی نداشتند  در راه بازگشت قرقره های عایق تیر برق را سیبل قرار می دادند که اثرات آنها همچنان باقیست.

صنعت رزین سازی آنقدر رونق داشته که گروهی در روستا مواد اولیه ان را می فروختندو حتی تعدادی از فروشندگان برای فروش بیشتر  به بچه های کوچک ادعای خارجی بودن (می گفتند آلمانیه)جنس ابراز می کردند.

در اخر چند اصطلاح رزینی:

1-  قش:ماده ای کشسان که به صورت نواری بریده و از یک سمت به دکلک و از سمت دیگر به پوستی رزین بسته می شد.

2- دکلک:چوبی به شکل هفت فارسی یا وای لاتین که قش به آن بسته می شد.

3- پوستی رزین:به شکل مستطیل  از جنس چرم که سمت دیگر قش به آن بسته می شد و از زبانه های کفش بریده می شد.

4-شک دانه:در زمانی به کار می رود که قش رزین در آستانه برش باشد و باید در اولین فرصت  ترمیم گردد.

5-رزین دو لایه:رزینی که قش های هر سمت ان دوتایی باشد  که باعث افزایش قدرت  رزین می شد.